Stoperan Fast 2 mg liofilizat doustny 12 tabletek

Opis

Wskazania:

Stoperan Fast to lek przeciwbiegunkowy zawierający chlorowodorek loperamidu. Działa bezpośrednio w jelitach, zmniejszając ich perystaltykę i wydłużając czas przechodzenia treści pokarmowej. W efekcie zwiększa się wchłanianie wody i elektrolitów, co przyczynia się do szybkiego ustąpienia biegunki, często już w ciągu kilku godzin. Preparat ma postać liofilizatu doustnego, który rozpuszcza się na języku bez potrzeby popijania, co ułatwia jego stosowanie w każdej sytuacji. Stoperan Fast jest wskazany w objawowym leczeniu ostrej i przewlekłej biegunki u dorosłych oraz dzieci powyżej 6. roku życia, gdy leczenie przyczynowe nie jest możliwe ani skuteczne.

Skład:

Substancją czynną leku jest loperamidu chlorowodorek (Loperamidi hydrochloridum).

Jedna liofilizowana tabletka zawiera: 2 mg loperamidu chlorowodorku (Loperamidi hydrochloridum).

Substancje pomocnicze: mannitol, pullulan, aspartam (E 951), aromat miętowy (zawierający: maltodekstrynę kukurydzianą (zawiera glukozę), substancje aromatyczne, modyfikowaną skrobię kukurydzianą (E1450)), sodu wodorowęglan, polisorbat 80.

Dawkowanie:

Dorośli oraz dzieci w wieku od 8 do 17 lat w przypadku biegunki ostrej stosuje się początkowo 2 tabletki (4 mg) u dorosłych lub 1 tabletkę (2 mg) u dzieci, a następnie 1 tabletkę (2 mg) po każdym luźnym wypróżnieniu. W leczeniu biegunki przewlekłej dawka początkowa wynosi 2 tabletki (4 mg) na dobę dla dorosłych i 1 tabletkę (2 mg) na dobę dla dzieci. Dawkę dobową można modyfikować, aż do uzyskania 1–2 normalnych stolców na dobę, zwykle osiąga się to przy dawce podtrzymującej wynoszącej od 1 do 6 tabletek (2–12 mg) na dobę. Maksymalna dawka dobowa nie powinna przekraczać 8 tabletek (16 mg) u dorosłych.

Dzieci w wieku od 6 do 7 lat mogą stosować 1 tabletkę (2 mg) po każdym luźnym wypróżnieniu. W biegunce ostrej nie należy przekraczać 3 tabletek (6 mg) na dobę, a w biegunce przewlekłej – 2 tabletek (4 mg) na dobę.

U osób w podeszłym wieku oraz pacjentów z zaburzeniami czynności nerek nie ma potrzeby modyfikowania dawki. U pacjentów z zaburzeniami czynności wątroby lek należy stosować ostrożnie ze względu na możliwość nasilenia działania na ośrodkowy układ nerwowy.

Tabletkę należy umieścić na języku, poczekać aż się rozpuści i połknąć ze śliną. Tabletek nie trzeba popijać. Biegunka może ustąpić już po jednej dawce, w takim przypadku nie należy kontynuować leczenia. W razie wrażenia, że lek działa zbyt słabo lub zbyt mocno, należy skonsultować się z lekarzem.